Nog maar 19 jaar is Bennie de Wolf als hij om het leven komt in Libanon. “De blonde Fries was een stille, rustige jongeman, die in de groep niet een gangmaker was, maar wel van een geintje hield. Op hem kon je bouwen, op hem kon je vertrouwen.” Maar een kogel van een MAG-mitrailleur die per ongeluk afgaat maakt op 14 april 1983 een einde aan zijn leven.
Na zijn dood wordt hij begraven in Sneek, waar hij is geboren en waar hij opgroeit. Dichtbij zijn ouders. Maar eerder dit jaar is hij herbegraven op Nationaal Ereveld Loenen. Daar is vandaag zijn steen onthuld door het 44 Pantserinfanteriebataljon, de eenheid waar Bennie zelf in diende, in aanwezigheid van een deel van zijn maten en andere Libanonveteranen. En in aanwezigheid van zijn familie. De vlag en onderscheidingen worden overhandigd aan zijn moeder.
In zes jaar tijd dienen meer dan 9.000 Nederlandse blauwhelmen in Zuid-Libanon. Daarvan komen er negen om het leven. Met de herbegrafenis van Bennie liggen nu zeven van hen begraven op Nationaal Ereveld Loenen of worden er herdacht.
Foto's: Nederlandse Oorlogsgraven
